Meryem, İsa’ya Hamile Kalınca Uzak Bir Yere Gitti

Meryem, İsa’ya hamile kaldıktan sonra insanlardan uzak bir yere çekildi ve doğum sancılarıyla mücadele etti.

(Nihayet Allah’ın emri gerçekleşti) Meryem, İsa’ya hamile kaldı. Bu dönemde insanlardan uzaklaşıp yalnız bir yere çekildi. Doğum sancıları başladığında, kendisini bir hurma dalına yaslanmış buldu. O an, “Keşke daha önce ölseydim de unutulsaydım,” diyerek içindeki derin tedirginliği ifade etti.

Meryem, hamile kaldığında mabedden ayrılarak insanların kötü sözlerinden kaçmak için uzak bir yere, Betlehem’e gitti. Bir süre hamileliğini gizlemeyi başardı ancak bu durum, İsa’nın babasız doğumunun bir kanıtıydı. Eğer Meryem evli olsaydı, doğum için uzak bir yer seçmezdi.

“Keşke…” sözleri, Meryem’in içinde bulunduğu yoğun kaygıyı yansıtır. Bu sözleri doğum sancısından değil, toplumun tepkisinden korktuğu için sarf etmiştir. Melek, ona “Üzülme, Rabbin altından bir ırmak akıttı,” diyerek teselli etti.

Meryem, yalnız bir köşeye çekilmişken, kendisini daha önce hiç karşılaşmadığı bir durumun içinde buldu. Bu yalnızlık, onun için daha önceki sorunlardan farklıydı. Şimdi, toplumun önünde bir skandal kahramanı olma korkusuyla yüzleşmek zorundaydı.

Doğum sancıları içinde kıvranırken, kendisini bir hurma ağacının dalına yaslanmış buldu. O an, yalnızlığın ve çaresizliğin pençesinde kıvranıyordu. İlk kez bu sancılarla karşılaşmanın şaşkınlığı içindeydi ve yanında ona yardım edecek kimse yoktu. Bu zor durumda, “Keşke daha önce ölmüş ve unutulmuş olsaydım,” diyerek derin bir özlem duydu.

Meryem’in bu sözleri, çektiği acıların derin izlerini yansıtırken, bizlere de onun içsel mücadelesini hissettiriyor. O, unutulmuş olmayı arzulayan bir ruh hali içindeydi.